ახალი

28 წელი ციხეში…

ის დაიჭირეს და 28 წელი მიუსაჯეს… მიზეზს, ვინაობას და ისტორიას მნიშვნელობა არ აქვს.  რაც მთავარია ახლა მას მხოლოდ 4 კედელი, 1 კალამი და ფურცელი აქვს. ფიქრობს ბევრს, იმედი თითქმის აღარ აქვს და უბრალოდ ცდილობს ეს უსასრულობამდე გაწელილი წუთები როგორმე ააჩქაროს. რთულია როცა მხოლოდ შენ იცი ჭადრაკი და საკუთარ თავს ეთამაშები – ხან იგებ, ხან აგებ. რაც მთავარია სანამ შენ თამაშობ ცხოვრების წლები ეწირება ოთხ ჭუჭყიან კედელს, გვირაბის ბოლოში შემოჭრილ მზის სხივსა და ფიქრებს.

ოჰ, ეს სოციალური არსებები. ძალიან მარტივად, ყოველგვარი შებრალების გარეშე წყვეტენ რამდენი წელი უნდა იტანჯო. შენ? შენ კი ზიხარ ციხეში, ითვლი წამებს, წუთებს, საათებს…. თუმცა ამდენ რამეზე ცხოვრებაში ერთიანად არ გიფიქრია, რამდენსაც აქ ერთ საათში ასწრებ. ვიწრო და ყოველდღიური ცხოვრებიდან კომეტასავით წყდები და ფილოსოფიაში იძირები.

(more…)

Advertisements

Dad Don’t Read This ♥

(ანუ ჩემი “ტატუგრაფია” და ახალი ტატუ ფოტოებით)

ერთხელ, წლების წინ, ახლადგამომცხვარი თინეიჯერი რომ ვიყავი იმ დროს, ტელევიზორის წინ ვიჯექი მამაჩემთან ერთად. ამ დროს ეკრანზე რომელიღაც ჰოლივუდის ვარსკვლავის ტატუებს განიხილავდნენ. მამაჩემმა თავისი აზრი გამოთქვა, რომ ტატუ არის საკუთარი თავისთვის დაღის დასმა თუ რაღაც ამდაგვარი. რასაც მე არც მაშინ ვეთნხმებოდი და ეხლაც ვთვლი რომ ეგრე არაა.

(more…)