ფასი

Home Sweet Home, სახელმძღვანელო კარგი ბინის შესარჩევად!

Oh, I’m back. ბლოგს მონატრებულმა იმდენი ვწერე, მგონი ჩემი ყველაზე გრძელი პოსტია, ტოპიკები გამოყოფილია ცისფერი ისრებით, შეარჩიე და წაიკითხე შენთვის საინტერესო.

➜  “თავისუფალი თემა”

არ ვიცი სხვებთან როგორ იყო, მაგრამ ქართულის მასწავლებელი რომ “თავისუფალი თემის” დაწერას გვავალებდა, ყოველთვის სასიამოვნო შეგრძნება მეუფლებოდა. არ ვიცი რამდენად დევს ეს ყველა ადამიანში, მაგრამ ჯერ კიდევ ბავშვობის ასაკიდან მომყვება წერისადმი განსაკუთრებული დამოკიდებულება. არ აქვს მნიშვნელობა რაზე ვწერ, არც განსაკუთრებული წერის მანერა, გრამატიკული ცოდნა ან სტილი გამაჩნია, უბრალოდ “მეწერინება”.

არ მიყვარს, როცა წერის დროს სიტყვიერ ჩარჩოებში ვარ მოქცეული. მირჩევნია, თავისუფლად გამოვიყენო ყველა სლენგი, რომელიც ენაზე მომადგება. ასევე, არ მომწონს, როცა შეცდომად მეთვლება სადმე მძიმე-წერტილის აცილება. ჩემი აზრით, ბლოგერი და ჟურნალისტი ამ კუთხითაც განსხვავდებიან ერთმანეთისგან. ბლოგერმა ისე უნდა წეროს, როგორც თვითონ იგრძნობს თავს თავისუფლად.

მაგრამ… მაღიზიანებს პოსტების კითხვისას შემჩნეული “ტაიპოები”, უადგილოდ გამოყენებული “დ” და “თ” ასოები, ამ შეცდომაზე იმდენად მძაფრი რეაქციები მაქვს, შეიძლება პოსტის კითხვაც შევწყვიტო. არ გამოვრიცხავ ვინმეს ჩემი პუნქტუაცია, ან უცხო ენიდან გადმოდღაბნილი სიტყვები არ მოეწონოს, ამიტომ აქვე გაგაფრთხილებ – I don’t care!

ჩემს ბლოგზე დაბრუნება, პოსტების წერა მინდა. იმიტომ, რომ “თავისუფალი თემის” არ იყოს, აქ ყველაფერი ჩემია, რასაც მინდა, როგორც მინდა და როცა მინდა დავწერ. მე მართლა მიყვარს წერა, წერა უაზროდ… (თუ არ მოგეწონება, გასასვლელი კარი მარჯვენა კუთხეშია) ვაპირებ ვწერო საკუთარი თავისთვის.

➜  ცოტა რამ ჩემს აწმყოზე 

MrsMarch Autumn

სამუშაო კვირა ორშაბათიდან პარასკევამდე უაზროდ იწელება, შაბათ-კვირა კი თვალის დახამხამებაში მეცლება ხელიდან. დილაობით ჩემი საწოლიდან თავის აწევა ერთი დიდი ტრაგედიაა. მაღვიძარა სამჯერ მაქვს დაყენებული ნახევარ საათიანი ინტერვალებით და რიგის მიხედვით ვცნობ მელოდიების შესაბამისად (9-ის ნახევრიანი რეკავს, ახლა კი ნამდვილად უნდა ადგე!).  მიუხედავად 8 საათიანი სამუშაო დღისა, უკვე მეშვიდე თვე დაიწყო ამ სამსახურში და ჯერაც არ მომბეზრებია, პირიქით, აზარტში შევდივარ.

ბოლო 2 წლის მანძილზე 4-ჯერ შევიცვალე საცხოვრებელი ადგილი და საბოლოოდ მივედი დასკვნამდე, რომ ჩემოდნებზე ცხოვრება მხოლოდ იმ შემთხვევაშია სასიამოვნო, თუ სადღაც “შინ” გელოდებიან. ამ ეტაპზე სწორედ “საკუთარი შინის” მოძიებით ვარ დაკავებული და უახლოეს პერიოდში,  ვაპირებ ახალ სახლში ახალი ცხოვრების დაწყებას.

ამასწინათ, როცა ჩემი პერსონალური ნივთების, ტექნიკისა და სხვა წვრილმანების სია შევადგინე, აღმოვაჩინე, რომ იმაზე მეტი რამ მაქვს, ვიდრე მეგონა. ფაქტი მესიამოვნა და კიდევ უფრო გამახარა იმან, რომ ჩემი ნივთების დიდი უმრავლესობა პრაქტიკულობით გამოირჩევა – არ მაქვს ჯანქი, რაც მაქვს ყველაფერს ვიყენებ. თვის ბოლოს ამ ყველაფრის ყუთებში მოთავსება და ახალ სახლში მათი დაბინავება მომიწევს, წინა გადაბარგებებისგან განსხვავებით, ამჯერად, ეს ამბავი მახარებს. მინდა ისეთი გარემო შევიქმნა, სადაც თავს კომფორტულად ვიგრძნობ და ყველაფერს ჩემებურად ექნება ადგილი მიჩენილი, ზედმეტი ნივთებისა და სხვა ადამიანების ნივთებში აღრევის გარეშე.

➜  სახლის წარმატებით შერჩევა არცთუ მარტივი საქმეა

პირველად ბინა რომ ვიქირავე, სრული 100%-ით ჩავფეილდი. ადგილმა არ გაამართლა (ნუცუბიძის პლატოზე იყო, მესამეში, ამ უბანში ბავშვობა და შეგნებული ცხოვრების დიდი ნაწილი გავატარე, მაგრამ სამსახურში სასიარულოდ ძალიან ცუდი არჩევანი გამოდგა), სართული იყო მეცამეტე და რამდენიმე დღეში აღმოვაჩინე, რომ თურმე ლიფტი კვირაში მინიმუმ სამჯერ ფუჭდება, წყალგაყვანილობას პრობლემა ჰქონია და მეზობელი ჩავრეცხეთ და ა.შ ამ ბინიდან 1 თვეში გამოვიქეცი და ვაჟაზე გადავედი, მშვენიერ ადგილას, ნორმალურ ბინაში. ყველაფრით კმაყოფილი ვიყავი, თუმცა გაფართოების მიზნით აგვისტოს ბოლოს მაინც გადავწყვიტეთ ბინის შეცვლა და მშვენიერი ბინა ვიქირავეთ იყალთოს გორაზე – კორპუსის ბოლო სამი სართული 13-15, ნორმალური რემონტით, კარგი სამზარეულოთი, ულამაზესი ხედითა და დიდი ვერანდით. მიუხედავად ამისა, სახლში რამდენიმე პრობლემამ იჩინა თავი –  ცენტრალური გათბობის დაზიანებული “ნასოსი”, რომელიც შევაკეთეთ, მაგრამ ქარიანია იყალთო და ბანაობისას წყლის ტემპერატურა არასასიამოვნოდ ცვალებადობს. ასევე, ტრანსპორტის სერიოზული პრობლემაა, თუ მანქანა არ გყავს (და მე უმანქანოების რიცხვს მივეკუთვნები) აქ ცხოვრება  არ ღირს. თანაც, ლიფტი ჩემს წონას (42 კგ) ვერ აღიქვამს და მიწევს ოჯახის წევრებისთვის რეკვა, რომ ჩამოვიდნენ და ამიყვანონ (ლიფტი ფასიანია და დამატებით ხუთიოდე ლარი მეხარჯება კვირაში)

➜  კარგი ბინის პოვნის სახელმძღვანელო

flat

ამჯერად, მეტი დაკვირვებით ვაპირებ სახლის შერჩევას.  აღმოჩნდა, რომ ეს მთელი ხელოვნებაა)  თუ შენც აპირებ ახალი ბინის პოვნას,  წინასწარ გადაამოწმე ყველა დეტალი. შესაძლოა გამოგადგეს ჩემი სახელმძღვანელოც: (more…)

Advertisements

27 ლეველიანი ბაღი, ანუ “ფერმიდან” მარკეტამდე

ბოლო დროს, ფეისბუქზე ერთ თამაშს ვთამაშობდი, სახელად Astro Garden. დაახლოებით იმ ტიპის თამაშია, საყოველთაოდ ცნობილი “ფერმა” რომ არის, თუმცა ფერმისგან განსხვავებით, აქ როცა შენს კარ მიდამოს არ უვლი, ბაღი ჯუნგლებს ემსგავსება და ველური ხეებით ივსება.

სწორედ ეს თამაში გამახსენდა, დასავლეთ საქართველოში მიტოვებულ ბაღებსა და ვენახებს რომ ჩავუარე მგზავრობისას. მწვანედ ახასხასებული, მაგრამ ველური ხეებით სავსე მონაკვეთზე, მხოლოდ ჯერ კიდევ შემორჩენილი ღობე გამცნობდა “აქ ოდესღაც ბაღი იყო” 

გრძელი გზა მქონდა გასავლელი და ფიქრისთვის საკმაო დრო. როგორც ასეთ დროს ხდება ხოლმე აზრები ერთმანეთს მიჰყვა და დავფიქრდი რატომ შეიძლებოდა რომელიმე ამ ბაღის პატრონს მუშაობა შეეწყვიტა და ველური ხეებისთვის გაეწირა ის?

ჩემი Astro Garden-ის ბაღი გამახსენდა, დიდი ხანია აღარ შევსულვარ და ალბათ იქაც ასეთი ჯუნგლებია. რატომ აღარ შევდივარ?  (more…)

Coffee Break, Tbilisi, Georgia.

რა ჯობია მყუდროდ მოკალათებას, ყავით და სიგარეტით, ლაპარაკს ნებისმიერ თემაზე რაც თავში მოგივა და დასვენებას? შენ არ ვიცი როგორ ზიხარ პოსტის კითხვისას, მე ყავას ვსვამ, სიგარეტს ამ წამს მოვუკიდე და ჩემს ერთობ მივიწყებულ ბლოგზე პოსტის წერა დავიწყე.

მაისის ზომიერად თბილსა და სასიამოვნო გაზაფხულზე, რომ გითხრა რამე განსაკუთრებული ხდებათქო, მოგატყუებ. თუ იმას არ ჩავთვლი, რომ რამდენიმე სასიამოვნო დღე მქონდა (მაგალითად Friday Night At Unique) და ჰო, ახალი სამსახური (ამაზე ოდნავ მოგვიანებით)

→ Starbucks

გახსოვს ალბათ, ერთერთ პოსტში (და არამარტო პოსტში), ვწუწუნებდი, რატომ არ არის საქართველოში Starbucks-თქო. და აი ისიც, გამოჩნდა…  ყავის სახლის რა გითხრა, მაგრამ თვითონ ყავის შეძენა უკვე შესაძლებელია სუპერმარკეტ ბიგბენში – ჭავჭავაძის გამზ. 52 | სუპერმარკეტში – ნაფარეულის ქუჩა 9

“შემოთავაზებულია მხოლოდ 3 სახის დაფქული ყავა პრესისა და მანქანისთვის, რომლებიც ჩვენს კედელზე შეგიძლიათ იხილოთ.მომავალში იგეგმება სტარბაქსის სხვა ყავების შემოტანაც.” (c) Starbucks In Georgia

! ფასი არ მომეწონა, 35 ლარი 340 გრამი დაფქვილი ყავისთვის (თუნდაც სთარბაქსისთვის) ძალიან ძვირია.

→ Coffee Sisauri

რა თქმა უნდა, სთარბაქსის ბრენდთან ახლოსაც ვერ მივა, მაგრამ არცთუ დიდი ხნის წინ, გავიგე, რომ შესაძლებელია ხსნადი ყავის წონით ყიდვა. დგას პატარა ჯიხურები, სადაც შესაძლებელია იყიდო სხვადასხვა სახეობის ყავა, ჭიქები და ა.შ ყიდვა შესაძლებელია კოლმეურნეობის მოედანზე, სუპერმარკეტ “პოპულში”, ასევე “თბილისი ცენტრალში”. შეიძლება კიდევ სხვაგანაც იყიდება, მე მხოლოდ ამ წერტილებში ვნახე. ფასი: 100გრ. 5 ლარი. მოკლედ, ვიყიდე 200 გრამი და სახლში ბედნიერი დავბრუნდი იმიტომ, რომ შეფუთვა მომეწონა. არ ვიცი რატომ მაქვს გართულება, მაგრამ მგონია შეფუთვა ძალიან, ძალიან მნიშვნელოვანია, განსაკუთრებით როცა ყავას ეხება. ვერ წარმოიდგენ რა სასიამოვნო სურნელი ჰქონდა ამ ქაღალდის პაკეტს სახლისკენ რომ მომქონდა…  (more…)

სექსუალური თეთრეული…

ზომა, ფორმა, სტილი, ფერი, ფაქტურა… ტიპი რომელიც შენთვის ყველაზე მოხერხებულია…

სექსუალური თეთრეულის დანახვასა და შეხებაზე გული მიჩქარდება…

თუმცა იმდენი დეტალია,  ვისთვის სექსუალური – ვისთვის ვულგარული. ან პირიქით, ვისთვის ბავშვური – ვისთვის მიმზიდველი.

მიუხედავად აზრთა სხვადასხვაობისა, გემოვნების სიჭრელისა და დავისა იმაზე, უნდა ვიდაოთ თუ არა გემოვნებაზე, არის რაღაცეები, რაც ცალსახად სექსუალური და მიმზიდველია (ყოველ შემთხვევაში მე ასე ვფიქრობ)


სამწუხაროდ ქართულ რეალობაში ყველას არ აქვს საკმარისი ფული თეთრეულის გარდერობის განახლებისა და გამდიდრებისთვის… თითქოს ეს საკითხი მეორეხარისხოვანიაო, მხოლოდ გარეტანსაცმელზე ზრუნვასა და პალტო/ჩექმაზე იხარჯებიან… დაახლოებით ის სიტუაციაა, ბროწეული რომ ხასხასა წითელია და შიგნით ლპება.

რატომ არ აცვია ქალს ლამაზი თეთრეული? (more…)