ქუჩა

თბილისი…?!

კატმანდუში მზე წითელია. ფრანკფურტში? ფრანკფურტში – პუნქტუალური. სამაგიეროდ, თბილისი მზის და ვარდების მხარეა, უფრო სწორად, რაც ვარდები გადავაგდეთ, მხოლოდ მზის.

გუშინ პირველად მივხვდითქო, რომ თბილისი მიყვარს… თუ იმ გრძნობას არ ჩავთვლით, ყოველ რამდენიმე დღიან თბილისთან დაშორებაზე, ქალაქში დიღმის მხრიდან შემოსვლას რომ ახლავს ხოლმე თან…
არაფერი განსაკუთრებული, არც ფირუზისფერი ცა და არც ზურმუხტისფერი ხმელეთი… უფრო თეთრი წინდებით ტალახში მუხლებამდე ჩაფლული, უფეხსაცმელებოდ ბოდიალი, ბევრი კარგი და ბევრი ცუდი, ზემოდან ერთ დიდ განათებულ ბურთად აციმციმებული თბილისი მიყვარს. თბილისი, რომლის უბნებშიც ჩემი მეგობრები დააბიჯებენ, აი იმ ქუჩის ბოლოს, ერთერთ ბინაში ჩემი მეგობარი რომ ცხოვრობს.

hh
თბილისი, ჩემი მეხსიერებიდან? (more…)

Advertisements

ქუჩაში ერთი ჩვეულებრივი გოგო ხარ…

ჰო, შენ ქუჩაში მიმავალი ერთი ჩვეულებრივი გოგო ხარ, სხვებისგან არაფრით გამორჩეული.

მერე ფეისბუქი ყველაფერს ცვლის.

→ იცვლება პროფილის ფოტო, მეგობრების რაოდენობა, შენი ალბომები…

→ იცვლება რილეიშინშიფ სტატუსი single → in relationship→ married 

→  მატულობს შენით დაინტერესებული მომხმარებლების რაოდენობა…

შენ  ფეისბუქის ყველა მომხმარებლის ნიუს ფიდში ხარ და ყურადღებას იპყრობ. გაკრიტიკებენ, განგიხილავენ და გაფასებენ ყველა კრიტერიუმით.

ზოგი სუბიექტურად, ზოგი ობიექტურად, თუმცა რაც მთავარია შენ ერთი ჩვეულებრივი გოგო იყავი ქუჩაში, არაფრით გამორჩეული და ვერც ვერავის ყურადღებას იქცევდი მანამ, სანამ…. (more…)

სიმწვანე ქალაქთან ახლოს…

მგონი ბოლოს და ბოლოს ზამთარი წარსულს ჩავაბარეთ და თბილისის ქუჩებში მზის სხივებმა გამოანათა… ალბათ შენც ჩემსავით ელოდი კარგ ამინდს და სიცივის შეგრძნება შენც გიკარგავდა გარეთ გასვლის სურვილს. ახლა კი, რაც არ უნდა ბევრი სასიარულო მქონდეს,  არ მეზარება გასვლა და მიხარია კიდეც.

არ ვიცი რატომ, მაგრამ ბოლო დროს ძალიან ხშირად ვფიქრობ კუს ტბაზე ასვლაზე… მინდა მსგავსი ადგილები რამდენიმე კი არა, ბევრი ჰქონდეს თბილისს. რამდენადაც ვიცი კუს ტბაზე wi-fi არ არის, თორემ აუცილებლად ვიტყოდი ეს ადგილი პატარა სამოთხეათქო. რა შეედრება გაზაფხულის მზიან შაბათს, ზურგჩანთას რომ აიღებ, შვილს, მეგობრებს, საყვარელ ადამიანს ხელს მოკიდებ და კუს ტბაზე წახვალ. იქ სადმე მყუდრო ადგილზე გაშლი პლედს და წამოგორდები… მზის სხივებითა და სუფთა ჰაერით დატკბები, განიტვირთები მტვრიანი ქალაქის ხმაურისგან.

(more…)

სადღაც შორს… ვიღაც შენ

Zoom out 100%

დიდი სამყარო, დიდი ქალაქები, დიდი ტერიტორიები დიდი შენობებითა და ქუჩებით. ჭიანჭველების არმიასავით შესეული ხალხი მთელ ხმელეთზე ქაოსურად მოძრაობს და ქმნის სამყაროს. რაღაც “მანქანების” დახმარებით დომინირებენ მთელ ამ სფეროში მოქცეულ ბურთივით პლანეტაზე. დიახ, მათთვის ბრუნავს დედამიწა!

Zoom in 50%

სადღაც, დიდი ქალაქის დიდ უბანში, დიდი ქუჩის ერთერთ დიდ კორპუსში, დიდი ბინის დიდ ოთახში, დიდ მაგიდასთან ზის ერთერთი ადამიანი (ერთერთი იმ უამრავიდან) და ტკბება ცხოვრებით, მერე რა რომ კადრის დაშორებასთან ერთად ისიც ჭიანჭველასავით პატარა ხდება ზუსტად ისე, როგორც პატარა ქალაქის პატარა უბნის პატარა ბინაში, პატარა მაგიდასთან მჯდომი პატარა გოგონა.

(more…)

ჩემი მეზობლის დაქალი

ის ჩემი ბიძაშვილის უახლოესი მეგობრის დაა, ჩემი მეზობლის დაქალია და ბიძაჩემის ნაშის დისშვილი. ყველაფერი ერთად და ამ ყველაფერთან ერთად ჩემი თანამოქალაქე. თუმცა ეს არავის გვიკვირს, ჩვენ ხომ თბილისში ვცხოვრობთ. ქალაქში რომელიც პარიზსაც ჯობია, ნიუიორკსაც და ყველა სხვა ქალაქსაც რომელიც ოდესმე თუნდაც სიზმარში გინახავთ.

ქუჩა (დეკემბერი, 2011)

ამდენი მოწყენილი სახე ერთად შეუძლებელია სადმე სხვაგან ნახო. ამავდროულად თითოეულ ამ დაღვრემილ გამოხედვასა და შეკრულ წარბში შეიძლება ამოიცნო მეზობლის დაქალი, ბიძაშვილის ნაშა, შენი საუკეთესო მეგობრის ძმა ან ძმის ყოფილი შეყვარებული მაინც.

“მარშუტკა” (დეკემბერი, 2011)

წლის საუკეთესო მობილური ტელეფონი Nokia express music, რომლის ყურსასმენებიც ყოველ მეორეს უკეთია, რბილ სავარძელზე მოკალათებულან, ზოგიც დგას, ზოგს სხვისი ჩანთა უდევს კალთაში. ისინი ყველანი მოწყენილები არიან და მათშიც ასევე შეიძლება ამოიცნო შორეული ნათესავი, ყოფილი კლასელის ძმა ან მეზობლის ბავშვი, თანაც ისეთი ჩახუთულობაა, ისეთი მუქი ფერებია და ისეთი “პონჩიკი”-ს სუნი აქვს ქალს ჩემს თავზე, რომ ეს ნამდვილად იმ ბუფეტის მცხობელი იქნება, ბავშვობაში ბულკზე რომ ვაკითხავდი.

საცობი (დეკემბერი, 2011)

მიუხედავად იმისა, რომ ქუჩები არც ისე ფართე და არც ისე მთაგორიანია, მაინც “ძერსკი” არჩევანია X6 ან თუნდაც რომელიმე სხვა, მთავარია იყოს “ჯიპი”, გზა გადატვირთულია და ყვითელი ავტობუსები ყოველთვის იმ ხაზზე დადიან, სადაც წესით სწრაფად უნდა იარო, მიუხედავად იმისა, რომ 40კმ/სთ-ს სიჩქარე არ აჭარბებს. ყველა მძღოლი წუხს იმის შესახებ, რომ გზები გადატვირთულია, რომ მხოლოდ თავად არიან შუმახერები და (more…)

რასაც გულგრილი ვერასოდეს ჩავუვლი (ნაწილი 2)

არის რამე ისეთი, რასაც ქუჩაში გავლისას გულგრილად ვერ ჩაუვლით? ჩემთვის კი! პირველი ნაწილის სანახავად დაკლიკეთ ვარსკვლავს * 

ამ ნაწილში ცოტა უფრო სხვა თემაზე – უსულო საგნებიდან სულიერზე გადავალ. ჰო, ჰო სულიერზე აი თქვენზე და ჩემზე თუმცა ქუჩაში მიმავალს შეიძლება საერთოდ არც შემოგხედოთ.

ეს მხოლოდ ქალებზე მემართება. მერე რა, რომ მეც ქალი ვარ და იმ ლამაზფეხება, შოკოლადისფერ გოგოს არაფერს ვთავაზობ.  მერე რა, რომ ქუჩაში მიმავალს თუ ფორთოხალივით მრგვალი მკერდი მიმიზიდავს და მასთან გასაცნობად არ მივალ მხოლოდ იმიტომ, რომ გოგო ვარ და ალოგიკურია. სიმართლე გითხრათ  სასიამოვნო გულის აჩქარება და ჩემი რამდენიმეწამიანი გაშტერება ბევრად უფრო სასიამოვნო მგონია ვიდრე იმ მამაკაცებში აღძრული ემოციები, რომლებიც ქუჩაში ლამაზმანს თვალს აყოლებენ.

ვერასოდეს, ვერასოდეს ჩავუვლი გულგრილად – გრძელ, სექსუალურ ფეხებს, კარგი ფორმის თეძოებს და მკერდს, ლამაზ სილუეტს და ცხვირს! მოკლედ რომ ვთქვა – ლამაზ ქალს! თუმცა ჩემთვის ლამაზი – შეიძლება ვინმესთვის სულაც არ იყოს ისეთი, როგორსაც მე ვხედავ, იმიტომ რომ ჩემთვის მთავარი გარკვეული კრიტერიუმები და დეტალებია და შესაძლოა კონკრეტული აქსესუარის ან დეტალის გამო მიიქციოს ჩემი ყურადღება

რამდენიმე ფოტო ჩემი ფოლდერიდან:

(more…)

რასაც გულგრილი ვერასოდეს ჩავუვლი (ნაწილი 1)

არის რამე ისეთი, რასაც ქუჩაში გავლისას გულგრილად ვერ ჩაუვლით?

ჩემს შემთხვევაში პროდუქცია მრავალფეროვანია, რამდენიმეს გამოვარჩევ:

ნაწილი პირველი

 საკანცელარიო ნივთები

როდესაც მაღაზიის ვიტრინაში, თაროზე ან თუნდაც ქუჩაში დახლზე ვხედავ სხვადასხვანაირ ბლოკნოტებს, რვეულებს, კალმებს, ფანქრებს, სტეპლერებსაც კი და ა.შ მზად ვარ მთელი ფული დავხარჯო და ყველაფერი სახლში წავიღო. მერე მახსენდება რომ ამ ნივთებს ვერაფერში გამოვიყენებ სასიკეთოდ და ვდგავარ – ვუყურებ, ვუყურებ და ზოგჯერ დიდი ხნის ყურების შემდეგ 1 რამეს მაინც ვირჩევ. 

თქვენ წარმოიდგინეთ როგორი ბედნიერი ვარ როცა რვეული/ბლოკნოტი/კალამი მართლა მჭირდება! ყურებამდე გაღიმებული მივაბიჯებ უახლოესი მაღაზიისკენ და გამყიდველის უკმაყოფილო სახის მიუხედავად რამდენიმე ათეული წუთი ვარჩევ იმ ერთ საწყალ ნივთს რომელიც უნდა ვიყიდო.

გთავაზობთ რამდენიმე ფოტოს:

(more…)

ფლეშმობი საქართველოში (?? oO)

წარმოიდგინე სიტუაცია, მიდიხარ ქუჩაში, თან რაღაცაზე ფიქრობ. შენს გარშემო უამრავი ადამიანი მოძრაობს როგორც ეს ჩვეულებრივ ხდება ხოლმე ცენტრალურ ქუჩებზე და შენც როგორც ყოველთვის ზუსტად ისე უვლი გვერდს თითოეულ მათგანს, უმეტესობას არც უყურებ მაგრამ უცებ ხედავ როგორ ეცემა მწვანე მაისურში გამოწყობილი ბიჭი, უცებ მისი მეგობარი გოგონაც ეცემა, ხედავ როგორ ეცემა შენს გარშემო ყველა მიყოლებით და პანიკდები, და აღარ იცი შენც დაეცე თუ იმ ქერათმიან ლამაზმანს დაეხმარო შენს წინ რომ გდია და დეკოლტეში მადისაღმძვრელად მოუჩანს მკერდი, თუმცა რა დროს მკერდია ამდენი ხალხი ძირს რატომ ყრია?  (more…)