ჩანთა

Freedom Music Event

პარასკევს დილიდან სიცხე მქონდა, მაგრამ ამ ივენთს თითქმის ერთი კვირა ველოდებოდი, შესაბამისად წასვლა არ გადამიფიქრებია და საღამოს 11-ის წუთებზე უკვე ტელევიზიის პავილიონის წინ ვიდექი ჯესისთან და რამდენიმე ნაცნობთან ერთად. ბლოგერებიდან ჩვენ გარდა კიდევ გიორგი მანთიძე და ქილიფა იყვნენ, რომლებსაც უკვე შესულებს მოვკარი თვალი დიდი ფანჯრიდან (სამივეს ბლოგზე შეგიძლიათ წაიკითხოთ ივენთის შესახებ)

ცოტა არ იყოს პრობლემური ფეისკონტროლის გავლის შემდეგ პავილიონში შევედით და შესასვლელშივე მოვაწერეთ ხელი პატარა ბარათებზე (სადაც ხელმოწერით ვადასტურებდით, რომ ვართ სრულწლოვნები და ფოტოგადაღების უფლებას ვიძლევით)… სამაჯურებიც გაგვიკეთეს.

 დარბაზში შევედით… (more…)

Advertisements

კაბა გაზაფხულის სურნელით Vol.2

მთელი ბავშვობა ხან კონკიას როლი მქონდა, ხან გოგონასი(სამი დათვიდან).  ეს იმიტომ, რომ პატარა, ქერა და ცისფერთვალება, თეთრზე თეთრ კანიანი ბავშვი ვიყავი. ყველა ლოგიკით და გარეგნული ნიშანთვისებებით, სხვებისაგან ჩემი აღქმის მიხედვით მე უნდა ვყოფილიყავი “Pink Blonde”, ანუ ისეთი გოგონა, რომელსაც უნდა სჯეროდეს მარადიული სიყვარულის, ხშირად უყურებდეს მელოდრამებს და ზოგჯერ ფინალზე ტიროდეს კიდეც, თუმცა პოსტი ამაზე არ არის, შესაბამისად ბევრს აღარ ვილაპარაკებ და გეტყვით, რომ რელაურად ჩემი გემოვნება ვარდისფერი “ფუშფუშა” კაბებისგან ან რბილი სათამაშოებისგან ძალიან შორს არის. ყოველთვის უხეში, მუქი და პრაქტიკული ტანსაცმელი მიზიდავდა.

წელს დიდი ზამთრის შემდეგ ბევრად უფრო მძაფრია გაზაფხულის მოლოდინი, ვიდრე შარშან, ან შარშანწინ. თითქოს ეს მოდის სახლებმაც იგრძნეს და თავის სასარგებლოდ გამოიყენესო, მსოფლიოს მოდის სახლების გავლენით 2011 წლის გაზაფხული პასტელის ფერებით ააჭრელეს და ამ ნაცრისფერ რეალობაში (ფერად ტელევიზორზე დახამებული შავთეთრი ტელევიზორის ეპოქის ხალხივით) ყველას ერთი სული გვაქვს როდის მოვა მარტი.

პასტელის ფერებიც და წლევანდელი ტრენდებიც ცუდი არ არის, მაგრამ მე მაინც ჩემი საკუთარი ფავორიტები მინდა გაჩვენოთ. არასოდეს ვყოფილვარ მოდას აყოლილი, რადგან ვთვლი, რომ რაღაცის ჩაცმა მხოლოდ იმიტომ, რომ “მოდაშია” ნამდვილი სისულელეა, თუმცა არც იმას უარვყოფ, რომ ხანდახან ზოგიერთ ტანსაცმელს ტენდენციის გამოც ვანიჭებ უპირატესობას, მოკლედ, მთავარია სწორად მოირგო.

ჩემს ლეპტოპში უთვალავი ფოტო და უთვალავი ფოტოფოლდერია, რომელთა შორის ერთერთში, წელს გაზაფხულზე სიამოვნებით რომ ჩავიცვამდი, ის ტანსაცმელია (აი ფოტოები ამ ფოლდერიდან):

→ კაბები

    (more…)

ჩემი მეზობლის დაქალი

ის ჩემი ბიძაშვილის უახლოესი მეგობრის დაა, ჩემი მეზობლის დაქალია და ბიძაჩემის ნაშის დისშვილი. ყველაფერი ერთად და ამ ყველაფერთან ერთად ჩემი თანამოქალაქე. თუმცა ეს არავის გვიკვირს, ჩვენ ხომ თბილისში ვცხოვრობთ. ქალაქში რომელიც პარიზსაც ჯობია, ნიუიორკსაც და ყველა სხვა ქალაქსაც რომელიც ოდესმე თუნდაც სიზმარში გინახავთ.

ქუჩა (დეკემბერი, 2011)

ამდენი მოწყენილი სახე ერთად შეუძლებელია სადმე სხვაგან ნახო. ამავდროულად თითოეულ ამ დაღვრემილ გამოხედვასა და შეკრულ წარბში შეიძლება ამოიცნო მეზობლის დაქალი, ბიძაშვილის ნაშა, შენი საუკეთესო მეგობრის ძმა ან ძმის ყოფილი შეყვარებული მაინც.

“მარშუტკა” (დეკემბერი, 2011)

წლის საუკეთესო მობილური ტელეფონი Nokia express music, რომლის ყურსასმენებიც ყოველ მეორეს უკეთია, რბილ სავარძელზე მოკალათებულან, ზოგიც დგას, ზოგს სხვისი ჩანთა უდევს კალთაში. ისინი ყველანი მოწყენილები არიან და მათშიც ასევე შეიძლება ამოიცნო შორეული ნათესავი, ყოფილი კლასელის ძმა ან მეზობლის ბავშვი, თანაც ისეთი ჩახუთულობაა, ისეთი მუქი ფერებია და ისეთი “პონჩიკი”-ს სუნი აქვს ქალს ჩემს თავზე, რომ ეს ნამდვილად იმ ბუფეტის მცხობელი იქნება, ბავშვობაში ბულკზე რომ ვაკითხავდი.

საცობი (დეკემბერი, 2011)

მიუხედავად იმისა, რომ ქუჩები არც ისე ფართე და არც ისე მთაგორიანია, მაინც “ძერსკი” არჩევანია X6 ან თუნდაც რომელიმე სხვა, მთავარია იყოს “ჯიპი”, გზა გადატვირთულია და ყვითელი ავტობუსები ყოველთვის იმ ხაზზე დადიან, სადაც წესით სწრაფად უნდა იარო, მიუხედავად იმისა, რომ 40კმ/სთ-ს სიჩქარე არ აჭარბებს. ყველა მძღოლი წუხს იმის შესახებ, რომ გზები გადატვირთულია, რომ მხოლოდ თავად არიან შუმახერები და (more…)

თბილისი – მარანი, ანუ პირველი პოსტი!

გამარჯობა!

აი მეც დავბრუნდი ვიწყებ თავიდან. დარწმუნებული ვარ შეამჩნევთ, რომ ახალი პოსტები ცოტა სხვანაირია, ძველებს იმდენად არ გავს. მინდა ვწერო პირად და ზოგად თემებზე, ყველაფერზე რაც ჩემს გარშემოა, ასევე მაქსიმალურად მოგაწოდოთ ფოტომასალა! (დაკლიკეთ ამ წინადადებას თუ გსურთ ჩემი ძველი პოსტების ნახვა)

ყველა ჩვენგანის ცხოვრებაში (ალბათ) დგება მომენტი, როცა განტვირთვა და სიახლე გვჭირდება. ჩემთანაც დადგა ეს მომენტი და  სოფელში წასვლა გადავწყვიტე!

ჩავალაგე ბარგი

დილის 9 საათზე უკვე მატარებელში ვიჯექი და სოფლისკენ მივდიოდი (more…)